A compra pública de produtos ecolóxicos ou como as Administracións deben dar exemplo

Di unha coñecida lei que se hai demanda dun produto determinado haberá máis oferta. E esa é a teoría que levou á Comisión Europea a propor aos estados membro, a través da estratexia Da granxa á mesa e do plan de acción para o desenvolvemento da produción ecolóxica, que incorporen en os comedores de institucións públicas, ou na repartición de alimentos entre as persoas máis necesitadas, os alimentos ecolóxicos. Porque está demostrado que alí onde se toma esta medida, nun radio de entre 20 e 30 quilómetros ao redor de onde se xera a demanda, comezan a asentarse novos produtores para abastecer a eses comedores públicos. 

Pon como exemplo a Unión Europea a Copenhague , a primeira cidade na que o 100 % dos seus comedores públicos son ecolóxicos. Estes están abastecidos por unhas 25.000 hectáreas de terras agrícolas ecolóxicas que han ir situándose no arrabalde da cidade. Viena é outro caso similiar. Dispón dunha rede de hortas urbanas de 860 hectáreas que son as que abastecen aos comedores públicos, especialmente aos das escolas infantís. E en Roma  sérvense xa a diario un millón de comidas ecolóxicas nas diferentes institucións públicas. É o que se chama predicar co exemplo. Porque se as administracións queren que os consumidores aposten por este tipo de produtos, deben ser as primeiras en adquirilos.

A medida chegou tamén a España. En Galicia, por exemplo, a Xunta conta cun programa que se chama Come Local no que, en colaboración coa asocaición Slow Food Compostela, abastece de produtos de calidade e ecolóxicos aos comedores escolares. E a iniciativa é todo un éxito. Porque contan os seus protagonistas que aqueles centros que proban o produto ecolóxico xa non queren outro e que moitos deles déronse conta de que apostar por este tipo de produción non ten por que ser sempre moito máis caro. 

Un dos obxectivos da nova Política Agraria Común (PAC)  é conseguir que no 2030 o 25 % da superficie agrícola da Unión Europea cultívese en ecolóxico. Por iso a Comisión insiste en que os agricultores se atopan ante unha oportunidade única para dar o paso e cambiar o sistema produtivo. Primeiro porque en moitos países europeos o gasto en produtos ecolóxicos está a crecer exponencialmente. A media europea ha pasado dos 84 euros no 2019 aos 102 no 2020. E, en segundo lugar, porque Europa ten previstas importantes investimentos para promocionar este tipo de cultivos, empezando polas que prevé a nova PAC, que entrará en vigor xa o próximo ano.

Impulsar a demanda deste tipo de produtos é outra das estratexias deseñada pola Unión Europea para promocionar os produtos ecolóxicos. E considera que un xeito de conseguir este obxectivo é facendo que as Administracións se decanten polo produto ecolóxico. Está comprobado que, nas zonas máis pequenas que empezan a realizar este tipo de compras píublicas. instálanse novos produtores en ecolóxico nun radio de entre 20 e 30 quilómetros. En cidades máis grandes, como París, este radio de acción pode ser de ata 300 quilómetros á redonda. Iso sen contar o beneficio que obteñen todos aqueles que se alimentan a diario nestes comedores públicos, sexan de escolas, institutos, residencias ou hospitais. Porque poderán dispor de alimentos de calidade que foron producidos mediante un sistema que é completamente respectuoso co medio ambiente.